అన్నా!

కన్ను తెరవని చిన్ని ప్రాణం

నాన్న కోసం తల్లడిల్లే

అతన్నేమో శత్రువంటూ

గన్నుతో బలిగొంటివన్నా!

పేద ఇంటను పుట్టెనొక్కడు

బాధలెన్నో ఓర్చి చదివి

క్షుదను తీర్చే కొలువు చేరితె

మందుపాతర మింగెనన్నా!

అడవి పుట్టిన చెట్టు ఒక్కటి

నడక నేర్చితె నగరు చేరితె

పుడమి ద్రోహం కూర్చెననుకొని

కడకు వాడిని నరికేస్తివన్నా!

పేదవాడిని గిరిజనోడిని

కాల్చివేసే పేల్చివేసే

విప్లవం అది ఎందుకన్నా?

అన్నవైతివి ఎవరికన్నా?

                                                                                        
                                                                                        ---ఫకీర్

చేవ చచ్చినోడిలా ఒకడిచ్చేదాని కోసం మనం అరిచిగీ పెట్టడమేంటి?

నా తెలుగు మిత్రులందరికీ నమస్కారం. ఇది చదవబోయే ముందు నాదొక చిన్న విన్నపం. నేను ఏ పార్టీకి చెందిన వాడిని కాదు. నాకు ఎవరి మీద ప్రత్యేకమైన అభిమానం లేదు, ఎవరి మీద ద్వేషం లేదు. నేను కూడా మీలా సగటు తెలుగు వాడిని. అంతర్జాలంలో ఆంధ్రప్రదేశ్ కు ప్రత్యేకహోదా విషయమై జరుగుతున్న రగడ గురించి నాకు తెలిసిన విషయాలు, అలాగే నా అభిప్రాయం మీతో పంచుకోవాలని ఇది రాస్తున్నాను. దీనిని పూర్తిగా చదివిన తరువాత మాత్రమే మీరు స్పందించాలని కోరుకుంటున్నాను.

ముందుగా ప్రత్యేక హోదా గురించి మనలో ఉన్న అపోహలు మరియు నిజాల గురించి మాట్లాడుకుందాం.

1. ప్రత్యేక హోదాకు ఆంధ్రులు అర్హులు. దానిని సాధించుకోవటం మన హక్కు;;; ప్రత్యేక హోదాకి అర్హత పొందాలంటే రాష్ట్రమంతా కొండలు, అడవులు ఉండి వ్యవసాయానికి, మరే ఇతర పరిశ్రమలు పెట్టడానికి వీలు లేని భౌగోళిక స్వరూపమై ఉండాలి. అంతర్జాతీయ సరిహద్దుల్లో ఉండాలి. లోటు బడ్జెట్ ఉండాలి. మనకి సంవత్సరానికి రెండు సార్లు పండే సస్యశ్యామలమైన మైదానాలున్నాయ్. పరిశ్రమలు స్థాపించటానికి కావాల్సినన్ని బంజరు భూములున్నాయ్. సాగు నీటిని, త్రాగు నీటిని ఇచ్ఛి దాహార్తిని తీర్చే నదులున్నాయ్. అంతర్జాతీయ సరిహద్దు లేదు కాని అద్భుతమైన వ్యాపార సామర్ధ్యం గల సముద్రతీరం ఉంది. ఇహ మూడోది, లోటు బడ్జెట్ అనేది ఒకట్రెండు మినహా అన్ని రాష్ట్రాలకు ఉంది. అంతెందుకు కేంద్ర ప్రభుత్వం అప్పు తేకుండా ప్రవేశపెట్టిన బడ్జెట్ ఇప్పటి వరకు లేదు. నిజాయితీగా మాట్లాడుకుంటే మనం ప్రత్యేక హోదా అడిగితే, అన్నీ ఉన్నవాడు ఆకలి అని అరిచినట్లుంటుంది.

2. రాజ్యాంగాన్ని సవరించి ఆంధ్ర కు ప్రత్యేక హోదా ఇవ్వొచ్చు;;; ఇవ్వొచ్చు. కానీ అది జరిగే పని కాదు. అటువంటి చట్టాలకు మొకాలడ్డటానికి పక్క రాష్ట్రమైన తమిళనాడుతో సహా చాలా గుంటకాడ నక్కలు ఎదురుచూస్తూ ఉంటాయి. 14వ ఫైనాన్స్ కమీషన్ ని తోసిరాజని మనకి హోదా ఇస్తే దీనిని అలుసుగా తీసుకుని మిగతా రాష్ట్రాల వారు అలివిగాని గొంతెమ్మ కోర్కెలు కోరటం మొదలు పెడతారు. ఐనా కాని మనం ప్రత్యేక హోదా కోసం మంకు పట్టు పడితే ఇవ్వలేదని తెలిసీ అమ్మ మీద అలిగి పేచీ పెట్టినట్లు ఉంటుంది.

3. ప్రత్యేక హోదా వస్తే ఎక్కువ పరిశ్రమలు వస్తాయి.;;; శుద్ధ తప్పు. ఇది సగం అబద్ధం. ప్రత్యేక హోదా వస్తే పరిశ్రమలకు కొంత మేరకు రాయితీలు వచ్చే మాట నిజమైనప్పటికీ, పెట్టుబడులను ఇవి పూర్తిగా ఆకర్షించలేవు. పరిశ్రమలు రావలంటే మనం ముందు చేయవలసింది మౌళిక సదుపాయాలు కల్పించటం మరియు అనుకూలమైన వాతావరణం సృష్టించటం. నిజం చెప్పాలంటే హోదా వస్తే కేంద్ర ప్రభుత్వం రాష్ట్రానికి ఎక్కువ నిధులు ఇస్తుంది, ఆ ప్రాంతంలో ఎక్కువ పెట్టుబడులు పెడుతుంది. కాని క్రితం సంవత్సరం కేంద్ర బడ్జెట్ గమనిస్తే మామూలు రాష్ట్రాలకు, ప్రత్యేక రాష్ట్రాలకు మధ్యన వ్యత్యాసం చాలా తగ్గిపోయింది. రేపు జీయస్టీ వస్తే ఈ అంతరం ఇంకా కనుమరుగవుతుంది.

మనం నిజాయితీగా ఉందాం. న్యాయంగా మాట్లాడుదాం. పోరాటం చేయాలి, కానీ అది ఎందుకోసం చేయాలి? దుగ్గరాజపట్నం, మచిలీపట్నం సహా మనకి రావాల్సిన ఓడరేవుల కోసం చేయాలి. ఉద్యమం జరగాలి కానీ దేనికోసం జరగాలి? సోలార్ పవర్ ప్లాంట్లు, చేనేత పరిశ్రమలు మొదలగు కేంద్ర ప్రభుత్వ పెట్టుబడుల కోసం జరగాలి. మనం అడగాల్సింది ప్రత్యేక రైల్వేజోన్ కాదు, మన రాష్ట్రం గుండా ఎక్కువగా రోడ్లు, రైలు మార్గాలు నిర్మించాలని పట్టుపట్టాలి. ఇటువంటి చిట్టాలన్నీ ఒక్కొక్కటిగా విప్పుకుంటూ, ఎక్కడెక్కడ మనకు రావాల్సినవి ఉన్నాయో అవన్నీ మనం సాధించాలి. ఇవన్నీ ప్రత్యేక హోదా వచ్చినంత మాత్రాన వచ్చేయవు. ప్రత్యేక హోదా అనేది ఒక పేరు మాత్రమే. దాని వలన వచ్చేవి పరిమితం. ఆ పేరును రాజకీయం చేసి పబ్బం గడుపుకునే వారు కొందరు, దాని మీద యువత ఉద్యమిస్తే పేరు కొట్టేయాలనే ఆలోచనతో కొందరు ఉన్నారు తప్పితే రాష్ట్ర ప్రయోజనాల గురించి మాట్లాడే వారు లేరు. నిజంగా ఆ నాయకులకు చిత్తశుద్ధి ఉండి ఉంటే ఈ రోజు కేవలం విద్యార్థులు మాత్రమే ఎందుకు అరెస్టయ్యారు. నాయకులమని చెప్పుకునే వాళ్ళు అరెస్టయ్యేంత వరకూ ఎందుకు పోరాడలేదు? గత రెండున్నరేళ్ళ ప్రభుత్వ పాలనలో ఎన్నో లొసుగులున్నాయ్, వాటి గురించి వీళ్ళు ఎందుకు ఎక్కువగా మాట్లాడరు? వాల్లకి కావలిసినవి ఓట్లు మాత్రమే, యువత దృష్టి ఇప్పుడు ఇటువైపు వెంటనే మరులుతుంది కాబట్టి దీనిని ఆసరాగా తీసుకుని, యువకులను ఉద్యమం పేరుతో బలిపశువలను చేసి రాజకీయంగా లాభపడాలన్నదే వారి అభిమతమై ఉండవచ్చు.

అయినా ఉద్యోగాల కోసం కార్పోరేటు వాల్లను మనం పిలవటమేంది. మనం ఉద్యోగాలను సృష్టించుకోలేమా? ఒకవైపు దేశంలో యువత స్టార్టప్పులని, బిజినెస్ లని ముందుకు దూసుకుపోతుంటే, ఎవడో వచ్చి మనకి ఉద్యోగమివ్వటమేంటి? ఒక మంచి ఆవిష్కరణ కొన్ని వందల ఉద్యోగాలు సృష్టించగలదు, ఒక కొత్త ఉపాయం అనేక సమస్యలను దూరం చేయగలదు. అటువంటి ఆవిష్కరణలు తెలుగు యువత చేయాలి. మనకు మనమే కొత్త ఉపాధులను సృష్టించుకోవాలి. చేవ చచ్చినోడిలా ఒకడిచ్చేదాని కోసం మనం అరిచిగీ పెట్టడమేంటి? అదేం ఆత్మాభిమానం? తెలుగోడిలో సత్తా ఉంది. తన కాళ్ళ మీద తాను నిలబడగలడు. నలుగుర్నీ నిలబెట్టగలడు అని అందరూ అనుకుంటే అదీ ఆత్మాభిమానం. ఎమీ లేకపోయినా వీడు పైకొచ్చాడురా అంటే అదీ అసలైన గౌరవం. భావోద్వేగాలతో ఆవేశపడిపోయి అడుక్కుంటారో లేక ఆ ఆవేశాన్ని ఆలోచింపచేసి ముందడుగేస్తారో ఇక మీ ఇష్టం.

Why do you bother to enter temples when you do not believe the god in first place?

I should first tell sorry to all my mothers and sisters of India for bringing up and discussing this sensible topic about ‘Women’. But it became unavoidable to speak about it as some of themselves have been questioning the custom of not allowing women into temples in Hindu traditions during their menstrual period. If it helps to read the following lines without any prejudice, I would like to confess that I am a kind of feminist who believes women are backbone to any economy in the world. As I am also a follower of Sanatan Dharma aka Hinduism I feel like I should answer this as this Dharma justifies learning based on questioning and querying.

Let me start with the constitution of India which made this country a unique democracy in the whole world. Is it supportable if someone wants to change any feature of it without any logical reason and only based on their emotions? Can anyone deny the rules and regulations set up in the constitution? If anyone is breaking any rule given in constitution, does that mean he is denying the very own idea of democracy? If an economy or a country has set of rules which should be followed, is it wrong for a religion to have some set of rules or customs or traditions? Every religion in this world has its own set of customs. I agree to the point that rules which are outdated should be reformed based on the changes in conditions of the society. Before questioning a custom once if we logically think about why it has been implemented we can find answers. Even thinking with common sense can answer us, so are the customs of our Dharma. Now, the following are the points which sufficed my logic when I thought with common sense or read about the above discussed custom in some blogs. Women, during their menstrual period lose blood and become physically weak more or less. Even their immune system will also be vulnerable at that time. So, it would be better if they do not visit temples which would be basically crowded and be prone to contaminated diseases. Most of the women during our olden days are home keepers and so are the many middle class women today. As they would be physically weak during those days they couldn’t do daily household activities even. So, they are asked to stay out of the household activities even though men find it difficult to manage them without women (Feminist out of me states that men can’t survive without women). It is not because otherwise a man would not get a chance to cook his own food being vested with his wife’s cooking expertise. Temples are considered as the abode of God and they are intended to maintain cleanly. A person male or female is not allowed inside the temple if he/she doesn’t take a bath after having sleep. A person male of female is not allowed inside the temple if he/she doesn’t take a bath after using a restroom. Such is the cleanliness standards we maintain in our traditions. It is confusing why the British had the notion that Indians are unhygienic during their colonial rule. Such a notion exists now among many of the westerners too regarding India. There are many sanity considerations before entering a temple where God is believed to be residing. Being in a menstrual cycle is just one of them and it is not rational. We have a custom too that women should not be on fast during those days as they are physically weak. Not only physical but mental conditions of women would be such that they can’t concentrate on anything properly during those days. Remember, Sanatana Dharma believes that a Woman is the owner of a house. Woman is the base of the world. Our Dharma preaches us to treat any woman like our mother or sister. It is because of the effect of western culture on some of Indian youth to have a wrong approach towards women.

I have tried to answer all the women who are following the traditions of Hinduism and are on a quest about this question. I hope I tried to persuade their sentiments and emotions. While answering this, I have got my own queries as well. There have been many customs in all the religions in India. Why only Hindu customs are being questioned or attacked (in my feeling)? Why are they questioning about sensible matters of our women? Are they trying to raise our own women against us?

If this answer is not found satisfactory to all those so called ‘sick’larists I would like to question you, why do you bother to enter temples when you do not believe the god in first place? 

ఓ స్నేహమా…

వెలకట్టలేని విలువైన బంధమా

వినువీధుల వెంట నడిపిన చందమా

వెన్నెల్లో నన్ను కలసిన కలవరమా

వన్నె తగ్గని మిన్ను మెరుపుల అందమా

వన ప్రసాదిత వసంతపు ఆనందమా

వెర్రిబాగులోడ్ని చేస్తివా నన్ను ఓ స్నేహమా!

నువ్వు కావాలని అడగలేదు ఆ దేవుడ్ని నేను

నన్ను నేను చూసుకోటానికి సృష్టించాడు నిన్ను

నరక కూపమే నీవు లేకపోతే ఎప్పటికీ నేను

నువ్వులేని నన్ను నేనూహించలేను

నన్నల్లుకు పోయిన తీగవని చూస్తుంటే నిన్ను

వెర్రిబాగులోడ్ని చేస్తివా ఓ స్నేహమా నన్ను

అద్వైతమో ద్వైతమో ఈ మొత్తం ఒకటే కదా

అందరూ కావాలంటూ నన్ను వేరు చేస్తుందీ వ్యథ

అదెందుకు నువ్వు నేను అని వేరు చేస్తే ఈ బాధ

అంతరంగంలో ఆత్మారాముడు అందరికీ ఒకటే కదా

అందరం ఒకటైనప్పుడు ఇక ఎందుకీ కథ

ఓ స్నేహమా! నిజంగానే నేను వెర్రిబాగులోడ్ని కదా!!!

                                                          ---ఫకీర్

ప్రయత్నం

పడిలేచిన కెరటం నేను పైకెగసే వేగం చూడు

నేలక్కొట్టిన బంతిని నేను నేనందుకునే ఎత్తును చూడు

వెనకడుగేసిన సింహం నేను వెయ్యి టన్నుల పంజా చూడు

నిశీధి నిండిన నింగిని నేను నేరుగ వచ్చే భానుని చూడు

వెకిలి చేసిన చేనుని నేను వడ్ల బస్తాల్ నిండాయ్ చూడు.

                                                 

ముళ్ళే లేని మార్గం లేదురా ముందుకు ఉరికే జీవితానికి

కష్టం లేనిదే సుఖం రాదురా కదిలి నడిచే ప్రతీ మనిషికి

ఎగుడు దిగుడులు అడ్డు కావురా ఎదిగే సత్తా ఉన్నవారికి

గెలుపోటములు లెక్కకాదురా గీటురాయి ప్రమాణానికి.

ఆకలి పస్తులు అణచలేవురా అగ్ని నిండిన ఆవేశాన్ని

ఆర్ధిక భారం ఆపలేదురా ఆత్మాభిమానం ఉన్నవాడిని

నల్లేరయినా నడక మానకు పల్లేరయినా పరుగు ఆపకు

ఎదురుదెబ్బలకు బెదిరిపోకు ఒత్తిడి జిత్తులకు లొంగబోకు

మలుపులు తిరిగే మజిలీలెన్నో అసలు మార్గాన్ని మరవబోకు.

ఓటమి ఎదురైతే కృంగిపోకురా మామా

నీ వెన్నంటి మేమున్నాం చూడు మిత్రమా

అనుసరించే అభిమాన లోకం మేము

ఆసరా అందించే ఊత కర్రలం కాగలం

అలసి సొలసి అసువులు బాస్తున్నా

మరో ప్రయత్నం మొదలుపెట్టరా కన్నా.

                   ---ఫకీర్

మేల్కొనవోయ్…

నిద్రపోతున్నావా ఇంకా నీవు

మాతృ దేశపు ఒడిలో ఆదమరచి

నీ కోసమై కొన్ని కోట్ల కళ్ళు ఎదురుచూస్తుంటే

నీ సేవకై నిర్భాగ్యులు పరితపిస్తుంటే

నిద్రపోతున్నావా ఇంకా నీవు.

                                  

నిశీధిని చీల్చుకుంటూ వచ్చిన

నవయుగ ప్రచండ భానుడి కిరణాలు

నిను తాకుతు లేవమని ఉసిగొల్పుతుంటే

నిరాశలో మునిగిన నిరాశ్రయులు

నీ సహాయానికై అర్రులు చాస్తుంటే

నిద్రపోతున్నావా ఇంకా నీవు.

రాజకీయ స్వప్రయోజనాలకై

నీ సహోదరులు అంతరాలు పెంచుతుంటే

వారి మధ్యన వాగ్యుద్ధాలు

మన తల్లి గుండెను గాయపరుస్తుంటే

నిద్రపోతున్నావా ఇంకా నీవు.

అంతర్యుద్ధపు అగ్నికీలలను

ఆర్పివేసి మానవాస్థిత్వాన్ని

ఆదుకోవలసిన భారతీయుడవి

నిద్రపోతున్నావా ఇంకా నీవు.

ఘంటాపథంగా మోగుతుందోయ్ గంట

సిరిపైరై ఎగిరిందోయ్ పంట

సమయామాసన్నమైనది మేల్కొనవోయ్

సమస్య సమసించడానికి పూనుకొనవోయ్.

నింగికి వేసెయ్ నిచ్చెనలు

వేగిరం చేయవోయ్ నీ పనులు

అవిగో వస్తున్నాయ్ అవకాశాలు

అందుకుని సృష్టించవోయ్ అద్భుతాలు.

అక్కడ ఇక్కడ ఎక్కడికక్కడ

గనిలో వనిలో అవనిలో

అంతరిక్షమున మైదానంలో

సగర్వంగా నిగర్వంగా

ఎగరవేయవోయ్ మువ్వెన్నెల పతాకాన్ని.

                   ---ఫకీర్

కవితంటే

పొంగే సంద్రం ప్రవహించే రుధిరం
మండే గుండం బండే హృదయం
సాగే పయనం చూసే నయనం
చేసే సమరం రాసే సమయం
ఇది ఒక ఉత్సాహం సమరోత్సాహం
ఇది ఒక ఆవేశం కవితావేశం

కవితంటే,
కన్నీటిని మోసే కావడి
జల ప్రళయపు నీటి ఒరవడి
సునామీ సృష్టించే అలజడి
ఆక్రోశం కట్టలు తెగిపడి
ఉరికెత్తే ప్రస్థానపు సవ్వడి

కవితంటే,
అగ్నిపర్వతపు ఎర్రటి ధూమం
ఆకసమునంటే కల్లోల క్రోధం
మంచిని కోరే జ్వాలా హోమం
నిప్పులు చెరిగే మహాద్యుతికరం
అభ్యుదయపు ఆకలి జఠిరం
సంధించే వరశర నిప్పుల వర్షం
వెలుగుతూ కరిగే శ్మశాన కర్పూరం

కవితంటే,
నీలి ఛాయపు వినీలాకాశము
ఘీంకరిస్తూ గర్జించే ఉరుము
విజయ దరహాసపు ప్రచండ సింహనాదము
పెళపెళ మిన్నులు విరిగే వింత చప్పుడు
నరసురాసుర యుద్ధోన్మాదపు శంఖారావం
మార్పుకోసం పూరించిన ధనుష్ఠంకారం
అస్త్రం సంధించిన ఫల్గుణ గాంఢీవం

కవితంటే,
రివ్వున వీచే మలయమారుతం
పెక్కుటిల్లిన పర్వత శిఖరం
తుఫాను గాలికి అతలాకుతలం
ధాటికి ఆగని ధరణీవాసం
పెకలించి వేసిన గాలి దుమారం
మోడై మిగిలిన మహా వృక్షము
ఎక్కడికక్కడ విలయ తాండవం
వినాశమొందిన మరణ మృదంగం

కవితంటే,
భూకంపపు ప్రకంపనలు
పాపం పండిన ప్రేలాపనలు
బీటలు వారిన నాగలి గుర్తులు
నెర్ర్ఎలిచ్చిన పర్వత శ్రేణులు
ఎక్కడ చూసిన జీవచ్ఛవాలు
ప్రకోపించిన ప్రకృతి రూపం
రూపం దాల్చిన అభ్యుదయం

పంచభూతములు సప్తహాయములు
ఈ క్షణమున ఏకమై మహోద్రేకమై
నాలో నిక్షిప్తమై ప్రేరేపణలై
ఝరులై పారి నా కలమున జారి
భవితై కవితై ఆవిర్భవించెను

ఇదిగిదిగో ఈ క్షణమునే
రెండుగా చీలిన భూమి
ఉవ్వెత్తున లేచిన నిప్పు
ప్రచండనాదం చేసిన ఆకాశం
మహోగ్రతేజమున గాలి
వరమై వర్షించిన నీరు
ఒక్కసారిగా దిక్కులన్నింటిని
బంధించేస్తూ నినదించాయి
కలం జారిన కవితను నిర్వచించాయి.

                      ---ఫకీర్